شاید کمتر واژه "قطب شمال- شمالگان" گوش شما را نوازش داده باشد اما بشنوید از مطالعات باستان شناسی زیرآب در قطب شمال.....


شمالگان[1]  

جیمز پی. دلگادو (James P. Delgado) در سال 1997 ابراز می کند ترکیب شدن تاریخ دور ودراز اکتشافات و اسکان های بشری در شرایطی سخت و ناپدید شدن بسیاری از کشتی ها، پتانسیل خوبی را برای مطالعات باستان شناسی زیرآب در شمالگان خلق کرده (Ruppe & Janet, 2002, p. 6 ).

شناسایی دنیای کوچک و اکثر آبهای شمالی که در میانِ شمالگان  قرار دارد،در قرن 10 میلادی به وسیله وایکینگ ها آغاز شد. به دنبال آن در قرن 16 میلادی اروپاییان نیز در این ناحیه  تفحصاتی را به عمل آوردند (Ruppe & Janet, 2002, p. 6.7). متعاقب این کشفیات هیئت هایی در معبر شمال غربی به جستجو پرداختند و نیروی دریایی سلطنتی بریتانیا و کمپانی خلیج هادسون  از قطب شمال نقشه برداری کردند (Ruppe & Janet, 2002, p. 7). متاسفانه در قرن 19 میلادی هیئت هایی به شکل ناباورانه در آبهای قطب شمال آنها را بعلید که عبارتند از : سر جان. فرانکلین  به همراه 128 نفر و دو کشتی با نام های اچ.ام.اس اِیرباس(Erebus) و اچ.ام.اس ترور(Terror) در سال 1845 ناپدید شدند. در طول سالهای 1853 و 1854  کشتی تامین سوخت بِاردآلبانه(Beardalbane)  مربوط به هیئت سر ادوارد بِلچر در اثر بر خورد با یخ ها خرد شد. بین سال های 1850 تا 1860 یک کشتی صید نهنگ مفقود شد و تنها تنی چند از هیئت نیروی دریایی آمریکا در سال 1879 زنده ماندند. روئال آمونسن (Roald Amundsen)  نروژی اولین شخصی بود که سراسر معبر شمال غربی را بین سالهای 1903 تا 1905با کشتی طی کرد. درسال 1930 کمپانی خلیج هادسون و پلیس سواره  نظام کانادا پاسگاهی را در این منطقه تاسیس کردند. در این مرحله نیز تعدادی کشتی مفقود شدند که یکی از آنها کشتی دوم روئال آمونسن بنام بِی ماد (Ex-Maud) درسال 1930 بود. بعد از جنگ جهانی دوم حمل و نقل هوایی و عکس های ماهواره ای اجازه داد تا نقشه بردای از اقیانوس قطب شمالی  کامل شود. هنوز هم عواملی مانند مسافت و تجهیزات مطالعات باستانی شناسی را به حداقل رسانده (Ruppe & Janet, 2002, p. 7) . اولین اولین اطلاعات مستند باستان شناسانه مرتبط  به یک کشتی مغروق بین سالهای 1995 و 1996 توسط تیمی که باستان شناس آمریکایی/کانادایی جیمز پی. دلگادو آن را هدایت می کرد ارائه شد. این کشتی مغروق به صورت کامل مطالعه شد و اکثر بدنه بقایای مغروق بدنه  بِی ماد (Ex-Maud) نزدیک خلیج کمبریج و جزیره ویکتوریا قرار داشت.کار مستند سازی وضعیت مغروق، مراحل برآورد اطلاعات سایت و مقایسه ساختار  بِی ماد (Ex-Maud)   با دو کشتی مغروق به نام های فرام(Fram) و اس.تی روچ(St. Roch)  انجام گرفت.  اکتشافات آینده در دریای قطب شمال شامل هزینه های بالا و مقدار زیادی تداراکات می باشد.تحقیقات برای پیدا کرئن محل  اچ.ام.اس اِیرباس(Erebus) و اچ.ام.اس ترور(Terror) ادامه دارد، اما در ابتدا کار مضاعف بر روی دیگر کشتی ها و سایت های زمینی در ارتباط با هیئت های اولیه قطب شمال برای درک بهتر از دریانوردی بومی لازم است (Ruppe & Janet, 2002, p. 7).    



منبع :

Ruppe, c. V., & Janet, B. F. (2002). International Handbook Of Underwater Archaeology. New York: kluwer Academic/Pelnum publisher, new york .

عکس از : http://www.pc.gc.ca/

ٰTrans: R.A

[1] .arctic